Usposobienia do próchnicy zęba

W przypadku stwierdzenia usposobienia do próchnicy zęba zaleca się korony poddziąsłowe, których brzeg zagłębia się do kieszonki dziąsłowej na około 1 mm. Wprowadzenie brzegów korony do kieszonki dziąsłowej nie jest biologicznie obojętne dla tkanek przyzębia, jednak wybiera się ten sposób postępowania., by zabezpieczyć ząb przed próchnicą. Jeśli korona poddziąsłowa jest poprawnie wykonana i dobrze dostosowana, a przyzębie zdrowe, na ogół nie obserwuje się zmian chorobowych. W tym przypadku nie można stosować półkoron i koron trzyćwierciowych wszystkich typów ze względu na możliwość powstania i rozszerzania się procesu próchnicowego.

Czytaj wszystko

Zębiak

Nazwa zębiak (odontoma) jest pojęciem zbiorowym, określającym szereg guzów związanych genetycznie z zawiązkiem zębowym. Guzy te są ‚związane z zaburzeniami rozwojowymi zawiązków zębowych i w skład ich mogą wchodzić wszystkie lub niektóre tkanki zęba !i przyzębia. Niekiedy są to guzy rozwijające się wyłącznie z zębiny (dentinoma) lub kostniwa (cemenloma). Mogą to być również guzy, w skład których wchodzą dwie, trzy lub więcej tkanek zęba, z tym że tkanki te znajdują się w zupełnie innych proporcjach w porównaniu z zębem prawidłowym i w zupełnie ininym układzie topograficznym.

Czytaj wszystko

LECZENIE ZABURZEŃ MORFOLOGICZNO-CZYNNOSCIOWYCH NARZĄDU ŻUCIA

W leczeniu ortodontycznym rozróżnia się leczenie wczesne, do którego można zaliazyć również tzw. samowyleczenie oraz leczenie późne i wiążące się z nim leczenie retencyjne.

Leczenie wczesne przeprowadza się w tych przypadkach, w których zaburzenia morfologiczno-czynnaściowe narządu żucia znajdują się jeszcze w początkowej fazie rozwoju i kiedy działają przyczyny wywołujące. Odnosi się to głównie do wczesnych okresów życia, gdy usunięcie przyczyn daje duże możliwości wyrównania powstałych nieprawidłowości w stosunkowo krótkim czasie. Korzystne zmiany dokonują się pod wpływem sił ustrojowych, wspomaganych tylko najpro-stszymi zabiegami leczniczymi. V/czesne leczenie ortodontyczne bardzo często łączy się z postępowaniem zapobiegawczym, a jego wyniki z reguły są bardzo dobre.

Czytaj wszystko

Oddychanie przez usta

Oddychanie przez usta, uwarunkowane zmianą w działaniu odruchów nerwowych, a nie przeszkodami na przebiegu górnych dróg oddechowych, nazywa się nawykiem oddychania przez usta.

Wpływ zaburzeń w oddychaniu na kształtowanie się narządu żucia jest dość typowy w skazie wysiękowej i w przeroście tkanki adeno-i- dalnej.

W skazie wysiękowej, mimo zwężenia i wypełnienia śluzoworopną wydzieliną przewodów nosowych i jamy nosowo-gardłowej, początkowo oddychanie może odbywać się przez nos. Powstający niedobór tlenowy wyrównywany głębszymi i częstszymi wdechami i wydechami doprowadza jednak do nadmiernego wyssania powietrza z jamy ustnej i zatok przynosowych i do obniżenia w nich ciśnienia. Zbyt duża różnica między ciśnieniem w jamie ustnej i w zatokach przynosowych a ciśnieniem atmosferycznym zwiększa nacisk policzków na szczękę. Niewyrównane zapotrzebowanie na tlen zmusza chorego do przejścia na oddychanie przez usta. Otwarcie ust wiąże się ,z obniżeniem i cofnięciem żuchwy oraz z podniesieniem ciśnienia powietrza w jamie ustnej do poziomu ciśnienia atmosferycznego, inatomialst ciśnienie powietrza w jamie nosowej i zatokach przynosowych w związku ze słabym przewietrzaniem i zaleganiem wydzielin pozostaje niższe od ciśnienia atmosferycznego. Zmiany stanu ciśnienia powietrza w jamie nosowej i ustnej oraz ucisk policzków na szczękę powoduje nadmierne wysklepieme się podniebienia oraz zwężenie i zwiększenie wymiaru przednio-tylnego łuku zębowego górnego.

Czytaj wszystko

Czynniki kompensacyjne

Innym czynnikiem wyrównawczym są zmiany zachodzące w błonie śluzowej jamy ustnej w sensie jej przebudowy, wzmocnienia 1 uodpornienia jej na urazy stałych części pokarmowych, przy czym histologicznie obserwuje się wzrost ilości włókien sprężystych.

Czynniki kompensacyjne dotyczące pozostałych zębów wiążą się z wyzwoleniem ich siły potencjalnej, przebudowy ozębnej oraz przebudowy kostnej tkanki zębodołu.

Czytaj wszystko

Przeciętny okres adaptacji do protez

Przeciętny okres adaptacji do protez wynosi mniej więcej od 1 doby (protezy jednoelementowe) d.p 1 miesiąca (protezy w całkowitym bez- zębiu). Szybkość adaptacji jest uzależniona od stanu nerwowego i jest indywidualna dla każdego pacjenta.

Oprócz opisanych powyżej stałych czynności leczenie protetyczne obejmuje również przygotowanie jamy ustnej do protez o wania, które ma decydujący wpływ .na .pozytywne! wyniki pracy lekarza protetyka i przeprowadzane jest celem wytworzenia odpowiednich warunków w jamie ustnej, które pozwolą uniknąć ujemnych następstw: używania protezy.

Czytaj wszystko

Protezy stomatologiczne

Protezy stomatologiczne wewnątrzUstne rucho- m e, to takie protezy, które pacjent, może sam wyjmować z jamy ustnej, celem dokonania oczyszczenia z resztek pokarmowych lub dla wypoczynku w czasie snu.

Ze względu na drogę przenoszenia ,siły żuaia na kość szczęki lub żuchwy protezy można podzielić na osiadające, nieosiadające i mieszane. Protezy osiadające charakteryzują się tym, że siła żucia przenoszona jest za pośrednictwem protezy poprzez błonę śluzową na kość szczęki lub żuchwy.

Czytaj wszystko

Wykonanie protez

Wykonanie protez obejmuje szereg zabiegów klinicznych, przeplatanych etapami pracy w laboratorium technicznym, przy czym o ostatecznych wynikach decyduje zarówno dokładność pracy lekarza, jak technika dentystycznego’.

Lekarz dentysta w oparciu o wiadomości z anatomii prawidłowej, fizjologii, anatomii patologicznej, fizjopatologii, fizyki i chemii, po dokładnym zbadaniu jamy ustnej pacjenta ustala najodpowiedniejszy typ protezy oraz zaleca zastosowanie najodpowiedniejszych materiałów.

Czytaj wszystko

Przeciwstawne zęby

przeciwstawne zęby służą z konieciznośai czynności rozgryzania pokarmu. Obraz taki można zaobserwować jedynie przy braku schorzeń w przyzębiu oraz przy starciu zębów, co również można uważać za dodatkowy czynnik wyrównawczy niedostatecznej pracy narządu żucia przy brakach zębów. W tym przypadku skrócenie korony zęba jest korzystne, wpływa bowiem na zmianę stosunku długości części nadzębodołowej zęba do długości części śródzębodołowej, co chroni ząb przed rozchwianiem.

Czytaj wszystko

CZYNNIKI KOMPENSACYJNE NIEDOSTATECZNEJ PRACY NARZĄDU ŻUCIA

Narastanie zmian w układzie zębowo-szczękowo-twarzowym wiąże się ściśle z zachwianiem równowagi fizjologicznej narządu żucia. Mianem równowagi fizjologicznej określa się stan narządu żucia, przy którym jego czynność w zupełności spełnia swoje zadanie. W miarę stopniowej utraty uzębienia występują zaburzenia równowagi fizjologicznej, które w pewnych granicach utraty wydolności żucia są kompensowane przez wzmożone wydzielanie gruczołów ślinowych, gruczołów wydzielniczych żołądka, przez dostosowanie się do nowych warunków błony śluzowej jamy ustnej, wreszcie przez wzmożoną pracę po-zostałych zębów.

Czytaj wszystko

Karmienie naturalne

Tak w czasie karmienia naturalnego, jak i sztucznego tułów i głowa niemowlęcia powinny być ułożone niemal pionowo, dzięki czemu wysuwanie żuchwy ku przodowi oraz spływanie pokarmu do przełyku i oddychanie przez nos jest ułatwione. Taki układ ciała można nadać niemowlęciu wówczas, gdy karmiąca matka siedzi wyprostowana

i podtrzymuje jego tułów i głowę ramieniem i ręką. Dolna część ciała niemowlęcia powinna znaleźć oparcie na brzuchu lub udach matki. Sztuczne karmienie należy przeprowadzać za pomocą smoczka, zbliżonego w swym kształcie do sutka. Tak zwany fizjologiczny smoczek powinien dawać oparcie waraom niemowlęcia, powienien być dość krótki, sprężystotwardy i posiadać nie jeden, lecz kilka małych otworków, rozdzielających strumień pokarmu, spływający z butelki. Butelkę należy trzymać nieco wyżej ust niemowlęcia, aby pokarm nie spływał zbyt gwałtownie do jamy ustnej, i tak, aby nie spychać żuchwy nie-mowlęcia ku tyłowi. Nie można też uciskać butelką klatki piersiowej niemowlęcia.

Czytaj wszystko

Przetrwałe zęby mleczne

Przetrwałe zęby mleczne z reguły należy uisuwać. Wyjątek jednak stanowią przypadki, w których korzeń zęba mlecznego jest niezresor- bowany. a jednocześnie brak jest zastępującego go zawiązka zęba stałego albo odpowiedni .zawiązek zęba stałego jest bardzo oddalony od właściwego miejsca wyrzynania się lub też, gdy odpowiedni ząb stały jest ułożony nieprawidłowo w tkance kostnej.

Czytaj wszystko

Obraz radiologiczny szkliwiafca

Stopniowo zwiększa się asymetria twarzy, co zwykle jest przyczyną zwrócenia się do lekarza. Obraz radiologiczny szkliwiafca jest dość charakterystyczny. Na zdjęciu widoczne są wielofcomorowe przejaśnienia O’ różnej wielkości, ostro odgraniczone od kości. Często daje to typowy obraz „baniek. mydlanych”.

Szkliwiak najczęściej umiejscawia się w okolicy kąta żuchwy, z tym że stopniowo może objąć rozległy odcinek trzonu żuchwy, a nieraz całą gałąź. W szczęce guz może wypełnić !zatokę szczękową i rosnąć w kierunku oczodołu, powodując wysadzenie gałki ocznej, lub w kierunku kości klinowej, podstawy czaszki i dalej, dając objawy uciskowe na ośrodki centralnego układu nerwowego, co prowadzi do zejścia śmiertelnego.

Czytaj wszystko

Utrata zęba mlecznego

Utratę zęba mlecznego uważa się za przedwczesną, jeśli wypada ona przynajmniej na rok przed wyrżnięciem się zęba stałego. Utratę zębów stałych z ortodontycznego punktu widzenia można uważać za przedwczesną, szczególnie gdy przypadnie ona na okres wzrostu i kształtowania się szczęki 1 żuchwy.

Rodzaj zaburzeń narządu żucia, występujących po przedwćzesnej utracie zębów, zależy przede wszystkim od okresu rozwojowego pacjenta, ilości i rodzaju utraconych zębów oraz od ich umiejscowienia w szczęce i żuchwie.

Czytaj wszystko

Błona śluzowa

Czasem błona śluzowa zanikłych wyrostków zębodołowych ulega zmianom przerostowym i wówczas grubieje, a że jest łatwo przesuwalna, tworzy fałdy na grzbietach wyrostków zębodołowych.

W bęzzębiu zmiany dotyczące układu twarzy nadal pogłębiają się, przy czym zwykle paliczki i wargi są zapadnięte, fałdy nosowo-wargo- we silnie pogłębiane, odcinek bró dk owo -nosowy znacznie skrócony, a żuchwa wysunięta ku przodowi.

Czytaj wszystko